نكوئى را » ( سورهء شورى آيهء 23 ) پس نيكى ( در اين آيه ) دوستى ما خاندان است ( اين سخنان را فرموده ) سپس بنشست ، آنگاه عبد اللَّه بن عباس رحمه اللَّه پيش روى او بپاخاسته گفت : اى گروه مردم اين فرزند پيغمبر شما و وصى امامتان مىباشد پس با او بيعت كنيد ، مردم سخن او را پذيرفته و گفتند : چه اندازه محبوبست نزد ما ، و چقدر حق او بر ما واجب است و با آن حضرت عليه السلام بخلافت بيعت كردند ، و اين جريان در روز جمعه بيست و يكم ماه رمضان سال چهلم هجرى بود ، و چون كار بيعت تمام شد حضرت عمال و اميرانى تعيين فرموده و بشهرها فرستاد ، و عبد اللَّه بن عباس را ببصره روانه كرد و به ترتيب دادن كارها و نظم آنها پرداخت . چون خبر درگذشت امير المؤمنين عليه السلام و بيعت مردم با فرزندش حسن عليه السلام به گوش معاويه رسيد مردى از قبيلهء حمير را در پنهانى بكوفه فرستاد ، و مردى از قبيلهء بنى القين ببصره روانه كرد كه آن دو اخبار ( كوفه و بصره ) را بنويسند ، و كارها را بر امام حسن عليه السلام تباه سازند ، آن حضرت از جريان آگاه شده دستور داد آن مرد حميرى را كه در نزد حجامت‌كننده ( يا قصابى ) پنهان شده بود بيرون آورده گردن بزنند ، و ببصره نيز نوشت آن مرد ديگر كه از قبيلهء بنى القين بود از ميان قبيلهء بنى سليم بيرون آورده گردن بزنند ، ( 30 ) و آنگاه نامهء ( بدين مضمون ) بمعاويه نوشت : پس از حمد و ثناى پروردگار همانا تو مردان را پنهانى براى نيرنگ زدن و غافلگير كردن ميفرستى ، و جاسوسان ميگمارى ، گويا خواهان جنگ هستى ، به زودى آن را ديدار خواهى كرد پس چشم به راه آن باش ان شاء اللَّه تعالى ، و به من رسيده كه تو خوشنود خوشنودشده‌اى